اسفندیار رحیم مشایی فرد پر حاشیه دولت احمدی نژاد در یک گفت و گوی تفصیلی با روزنامه ایران به تشریح نظرات خود پیرامون بهار انسان ها، فصل بهار، ایران گرایی، اسلام گرایی و انتخابات ریاست جمهوری پرداخت.

در ادامه بخش هایی از صحبت های اسفندیار رحیم مشایی می خوانید؛

انتخابات یا هر چیز دیگر در جمهوری اسلامی باید به نام و یاد امام باشد و اساساً موجودیت نظام جمهوری اسلامی و ولایت فقیه، اعتقاد به امام عصر (عج) است.

ما جزو 10 کشور برتر تاریخی جهان هستیم. ما هرچه باشیم و از هر منطقه ای مانند لر، مازنی، گیلکی ، کرد، بختیاری، جنوبی، آذری، زابلی، بلوچی، بندری، خراسانی،‌طالشی و ... که باشیم فرق نمی کند، همه ما بزرگ و بزرگ زاده و یکی هستیم و باید بزرگ منش باشیم.

یادم نیست که اساساً من دید و بازدید سیاسی در نوروز انجام داده باشم. سیاسی منظورم به معنای دیدار سیاسیون است، نه لزوماً با اهداف سیاسی. البته در ایام تعطیلات خدمت آقای دکتر احمدی نژاد می رفتیم. خوب بعضاً اتفاق افتاده زمانی که من تهران بوده ام این توفیق را داشتم که خدمت ایشان برسم.

رابطه فامیلی به رابطه من و آقای احمدی نژاد هیچ اضافه نکرد، این را خیلی صریح می گویم. ببینید ارادت بنده به ایشان خیلی زیاد است، البته موضوع فامیلی مهمی است. من این را بی اهمیت جلوه نمی دهم، اما من تا به حال به آقای احمدی نژاد از بابت فامیلی نگاه نکرده ام. یعنی این حس اصلا در من پدید نیامده که ما فامیلیم. چون خیلی از حسن فامیلی، احساسی قوی تر، شاداب تر و پر معنا تر وجود دارد. آن احساس برادری که ما در مفاهیم دینی داریم، یکی از مصادیق برجسته اش همین جاست.

بعضی ها معتقدند که دوست از برادر بالاتر است. حالا برادری خودش خیلی است دیگر، ما اگر دوست را بالاتر از برادر بدانیم؛ این رابطه یک رابطه دوستانه بسیار عمیق و سطح بالا است.

من اساساً تفاوتی بین ایران گرایی و اسلام گرایی قائل نیستم. جریاناتی که این دو تا رو در روی هم می بینند، برخی به آن یکی و برخی به این یکی گرویده اند.

معتقدم که در بین جوامع بشری ایرانی ها از جمله با استعداد ترین و خوش فهم ترین آدم ها بوده اند. میزان دریافت از خدا در انسان ها متفاوت است. حالا چه کسانی می توانند دریافت بالا تر داشته باشند؟ کسانی که قدرت فکری بالاتری دارند، استعداد بالاتری دارند، هوش بالاتری دارند، ایرانی ها به نسبت خیلی از اقوام در دنیا پیشرو بوده اند و از ایرانی ها بعید است که سنگ و چوب و بت را پرستیده باشند. در تاریخ هم سراغ نداریم که ایرانی ها سنگ و بت پرستیده باشند. یعنی ایرانی ها در طول تاریخ همیشه موحد بوده اند.